Jij ging weg. Je broer en ik hadden je nodig.
Jij liep weg, Sam! - Jij zei dat ik niet terug moest komen, pa.
Jij deed die deur dicht. Ik niet.
Sammy, ik kon het gewoon niet accepteren dat wij...
gewoon anders zijn. - Dat zijn we niet. Niet meer.
Ruby, het is weken geleden. Ik heb het nodig.
Weet jij hoe ver weg je bent? Hoe ver van normaal? Van menselijk?
Je broer bewandelt een gevaarlijk pad, Dean.
Het is al te ver gegaan, Sam. Als ik je niet had gekend, had ik op je willen jagen.
Nee! Ga weg!
Hoe heb jij geslapen? - Wat denk je zelf?
Ik verhonger. Laten we ontbijten. - Waar? We zitten in niemandsland.
Maar ik heb nu honger. - Er ligt nog wel een broodje op de achterbank.
Het is tonijn.
Is dat niet de telefoon van pa?
Hallo? - Spreek ik met John?
Hij kan niet opnemen. Kan ik je helpen? - Nee, ik moet echt met John praten.
Ik ben Adam Milligan. Hij kent mij. - Het spijt me dat ik je dit moet zeggen,
maar John is al meer dan twee jaar dood.
Wie is dit? - Ik ben zijn zoon.
Dean, Adam Milligan bestaat echt. Geboren op 29-09-1990. Moeder is Kate Milligan.
Er staat geen vader op het geboortebewijs. Zit bij de scouting, was de beste van zijn klas,
en gaat nu naar de universiteit van Wisconsin, hoofdvak biologie, pre-geneeskunde.
Dean, luister je? - Dit is een val.
Dean, geloof me, het jochie bestaat echt. - Super, hij is een mens op aarde.
Het is klote dat er een demon in hem zit. - Hallo, Welkom bij Cousin Oliver's.
Kan ik... - We wachten nog op iemand.
Bedankt.
Waar ben je...
Heilig water? - Eén slok en hij zal pijn leiden.
En als hij niet bezeten is? - Dan is hij een gedaanteverwisselaar.
Vandaar het zilver.
Hoe dan ook, dit ding zal bloeden. Pa als lokaas gebruiken?
Dat is de laatste fout van zijn korte, trieste leven.
Er staat iets in pa's dagboek over januari 1990.
Er staat dat hij naar Minnesota ging voor een klus. Negen maanden voor zijn geboorte.
Toeval. - Toeval? De volgende twee bladzijden...
zijn eruit gescheurd. - Je gelooft dit toch niet echt?
Ik wil het ook niet geloven. Ik zeg alleen dat het mogelijk is.
Pa was soms weken weg en hij was nou niet bepaald een monnik.
Een jager komt naar de stad, doodt een monster, redt het meisje. Soms is het meisje dan dankbaar.
Nu denk ik aan pa en seks. Kop dicht. - Misschien heeft hij gescoord.
Ben jij Sam? - Ja, en dit is Dean.
Hoe kennen jullie mijn vader? - We werkten samen.
Hoe is hij gestorven? - Tijdens het werk.
Hij was toch een monteur? - Er viel een auto op hem.
Hoi, Adam. Hoe gaat het? - Die neem ik wel. Ik heb erg veel dorst.
Het gebruikelijke, Adam? - Ja. Bedankt, Denise.
Wanneer heb jij John voor het laatst gezien? - Geen idee. Een paar jaar.
Waarom besloot je hem nu te bellen? - Ik wist niet wie ik anders moest bellen.
Hij is de enigste familie die ik heb. Mijn moeder wordt vermist.
Echt? Dat spijt me. Hoelang al? - Het is echt tragisch.
Maar als jij Johns zoon bent, waarom hebben we dan nooit iets over jou gehoord?
Omdat John en ik elkaar niet echt kenden. Niet tot een paar jaar geleden.
Wat bedoel je? - Mijn moeder praatte nooit over hem.
Ik was wat dingen. - Wat voor dingen?
Mijn moeder is een zuster en pa kwam de eerste hulp binnen. Overal zaten wonden.
Een ongeluk bij het jagen ofzo. En ik wist zijn naam, John Winchester.
Dat is het wel. We zijn niet echt een normale familie.
Wie is dat tegenwoordig nog wel? - Wanneer heb je hem dan ontmoet?
Toen ik 12 was. Mijn moeder had één van zijn oude nummers en...
toen ik haar smeekte, echt continu, belde ze hem eindelijk.
Toen John hoorde dat hij een zoon had, kwam hij direct.
Hij vertrok meteen, reed de hele nacht door.
Hierzo. - Bedankt.
Dat is hartverwarmend.
Vinden jullie het erg? - Nee, ga je gang.
Hij kwam één keer per jaar langs.
Weet je, hij belde als hij dat kon, maar toch...
Hij leerde mij pokeren en poolen en kocht zelfs mijn eerste biertje voor mij toen ik 15 was.
En hij leerde mij autorijden. Pa...
Hij had een hele mooie '67 Impala. - Wat een onzin. Je zit te liegen.
Dat doe ik niet. - Jawel.
Wie ben jij om mij een leugenaar te noemen? - We zijn de zonen van John Winchester.
We zijn zijn zonen.
Heb ik broers? - Nee. Ik weet niet of je een jager bent...
of wat voor spel je nu zit te spelen. - Ik ben nog nooit wezen jagen.
Natuurlijk. Ik ben weg. Kom op, Sam.
Ik kan het bewijzen.
Hij ging met je naar honkbal? - Ja, toen ik 14 werd.
Pa was er bij een paar verjaardagen.
29-09-2004. Eén woord: Minnesota.
Hij nam je mee naar een honkbalwedstrijd?
Waarom? Wat deed pa met jou op jouw verjaardag?
Adam, je zei dat je pa belde omdat je moeder vermist wordt.
Hoelang is ze al vermist? - Drie dagen.
Wie heeft haar als laatste gezien? - Mr Abbinanti, onze buurman.
Hij zag haar dinsdagavond thuiskomen, maar woensdag verscheen ze niet op haar werk.
Heb je de politie gebeld? - Dat heeft de baas van mijn moeder gedaan.
En toen ben ik zo snel als mogelijk hierheen gereden.
Ik had hier moeten zijn.
Wat zei de politie? - Dat ze het huis doorzocht hadden.
Ze hadden niets gevonden.
Ze zou niet weggaan zonder het iemand te vertellen.
Het is net alsof ze in rook opgegaan is.
Het nachtkastje was omgegooid. Was er nog iets anders?
Niet echt. De sheriff zei dat er geen sporen van inbraak zijn.
Denk je dat de politie iets gemist hebben? - Misschien. Ze hebben mijn ogen niet.
Je bent een monteur. - Ja, dat klopt.
Dean, wat kan je mij nog meer over pa vertellen?
Je hebt hem gekend. - Niet zo goed als jij.
Geloof me, jochie. Je wilt het niet weten.
Geef ons een moment.
Heb je met de politie gepraat? - Ja, zoals Adam zei. Geen aanwijzingen.
Verrassend. - Maar ik heb wel dit gevonden.
Hierzo. In 1990 waren er 17 graven opengemaakt in Windom.
Denk je dat pa daarom hier was? - Ik denk van wel. Kijk maar.
Dus hij jaagde op iets. Wat? - Die bladzijdes staan niet in het dagboek.
Afgelopen maand zijn er weer drie lichamen gejat. Drie lichamen van de lokale begraafplaats.
Dus waar hij ook achter aan zat. Hij heeft het niet gedood. Het is terug.
En nu richt het zich op vers vlees? Kate is vermist en de lokale barman ook. Ene Joe Barton.
Kent jouw moeder Joe Barton? - Ik denk van niet. Waarom?
Wat is er? - Pas op.
Help mij eens met het matras.
Elke keer.
Waarom deed ik geen papier?
Wie zijn jullie in Godsnaam? - Adam, rustig.
Zeg dat niet. Mijn huis is een plaats delict en mijn moeder is waarschijnlijk dood.
En jullie twee? Ik moet van jullie de politie bellen, maar jullie peren hem voordat ze er zijn?
Dus wie zijn jullie echt?
De politie wist niet waar ze naar mijn moeder moesten zoeken, maar jij wel, Dean.
En ik hoorde jullie eerder praten over graven die opgemaakt werden.
Jullie zijn geen monteurs. Ik wil gewoon weten wat er aan de hand is.
Alsjeblieft.
We zijn jagers. Hij verdient het te weten. - Wat bedoel je met "jagers"?
Oké, dus eigenlijk zeg je dat alle filmmonsters, al mijn nachtmerries echt zijn?
Godzilla is gewoon een film.
Wij jagen op hen. Dat deed pa ook.
"Oké"? Dat is alles? - Wat moet ik dan zeggen?
Dat we liegen, dat we gek zijn. Niemand zegt alleen "oké".
Jullie zijn mijn broers. Jullie vertellen mij toch de waarheid?
Dan geloof ik jullie.
Wat heeft mijn moeder meegenomen? - We weten het niet zeker.
Iets in de stad steelt lichamen, dood en levend. We weten niet wat.
Er zijn veel wezens die het kunnen zijn. - Denken jullie dat ze misschien nog leeft?
Hoe kan ik helpen? - Dat kan je niet.
Dit ding heeft mijn moeder gedood. Als jullie er op jagen, wil ik meedoen.
Dean, misschien... - Wat misschien?
Hij heeft zijn moeder verloren. Misschien begrijpen wij hoe dat voelt.
Waarom denk je dat pa over hem zweeg en die bladzijdes eruit scheurde?
Omdat... - Omdat hij hem beschermde!
Pa is dood, Dean. - Dat maakt niet uit!
Hij wilde niet dat Adam ons leven zou hebben. En we respecteren zijn wensen.
Mag ik hier iets van zeggen? - Nee.
Pas op dat joch. Ik ga weg! - Waar ga je heen?
Is hij altijd zo? - Welkom bij de familie.
Hierzo. Ik ga je een paar dingen leren.
Dean zei... - Ik weet wat Dean zei.
En ik weet hoe het is om wraak te willen nemen.
Deze tombe is gebouwd in 1926. Vier generaties van de Millsap familie zijn hier begraven.
Ze bouwen ze niet meer als deze. - Zeg mij eens, agent Nugent,
hebt u nagedacht over waar u de eeuwigheid wilt doorbrengen?
Voortdurend. Er zijn drie lichamen vermist. Enig idee wie het gedaan heeft?
Vandalen. Zieke, verwarde vandalen.
Dit is geen bloed. Wat is het? - Het is balsemvloeistof.
Degene die deze misdaad heeft begaan, heeft niet alleen de lijken meegenomen.
Ze hebben ze ook opengemaakt.
Eerste biertje is gratis voor agenten. FBI-agenten ook.
Is het zo duidelijk? - Ik ken alle lokale agenten.
En ik kan zien dat je een wetshandhaver bent. Dus, wat doet de FBI in Windom?
We onderzoeken de vermissing van Joe Barton.
Ik ga er vanuit dat u hem kende? - Een beetje. Ik ben z'n vrouw, Lisa.
Lisa, wat kunt u me zeggen over z'n vermissing? - Hetzelfde dat ik de sheriff heb verteld.
Hij werkte over vrijdag twee weken terug om inventaris te doen en kwam nooit thuis.
En de politie? - Niets.
Eerlijk gezegd was ik bang dat ze gestopt waren met zoeken. Maar nu ben jij hier.
Joe was een agent? - Een hulpsheriff, een tijdje.
Dat was lang geleden. - Hij werkte toch niet aan de...
grafroverszaak in de jaren '90? - Jawel.
Joe was degene die de lichamen vond. Daar heeft hij een onderscheiding voor gekregen.
Dat was een interessante zaak.
Heeft hij ooit gezegd hoe hij het heeft gedaan? - Meestal zei hij dat het goed politiewerk was.
Maar na een paar biertjes, gaf hij toe dat hij een beetje hulp had gekregen.
Van wie? - Van een specialist, meer zei hij niet.
Heeft de politie ooit degene gevonden die de lichamen heeft gestolen?
Nee, maar als ik Joe ernaar vroeg, zei hij dat ik me geen zorgen hoefde te maken...
dat er was afgerekend met wat het had gedaan.
Sam, hoe is pap echt gestorven? - Door een demon.
Heb je het opgejaagd? Heb je wraak genomen?
Dean heeft het vermoord. - Dus, het is over voor jou?
Het is nooit voorbij.
Blijf hier.
Het zit in de ventilatieschacht. Ga!
Waar is je auto? - Hierzo.
Oké, sleutels. - Hier.
Ik heb het geschampt. Heb je iets gezien? - Ik heb het niet goed kunnen bekijken.
Wat is dit ding in hemelsnaam? - Zullen we er achteraan gaan?
Nee. In dat doolhof is dat ding allang weg.
Oké, dus we weten niet wat het is. Maar wel waar het achteraan gaat...
Joe Barton, Adams moeder. - En Adam.
Het zat onder z'n truck op hem te wachten. - Het zette een val neer en ik liep er precies in.
Maakt niet uit. Je hebt gelijk, er is een patroon. Joe Barton was een agent.
Ik weet vrij zeker dat hij pap heeft geholpen. Dus we hebben hem, papa’s liefje...
En z'n zoon.
Alle mensen die pap kende in deze stad. - We weten in ieder geval waarom het terug is.
Het wil wraak.
Pak je spullen. We gaan ervandoor.
We moeten niet weggaan.
Laten we hier blijven, waar dat joch z'n moeder is vermoord.
Dat is een goeie. - Ik meen het serieus.
We nemen dat joch mee. Zetten hem af bij Bobby, dan komen we terug om af te maken wat pap begon.
Hoe? We hebben geen aanwijzingen, geen getuigen. Maar we hebben wél wat dit ding wil.
Je wilt dat joch als aas gebruiken? Daarom wil je hier blijven?
Misschien komt dit ding terug. We zouden Adam kunnen trainen... Hem klaar kunnen maken.
Hij zou dood kunnen gaan, Sam. - Dat kunnen we allemaal, Dean.
Ook al vermoorden we dit ding. Er zijn genoeg andere freaks die wraak willen.
Op pap, of op ons. Wat als ze dat joch vinden in plaats van ons en hij is er niet klaar voor?
Ik doe het.
Wat er ook voor nodig is, ik zal het doen. Ik wil het doen.
Het is makkelijk. Voel de terugslag gewoon en time de trekkertikken. Drie tikken.
Echt waar? - Ga je gang.
Beginnersgeluk, of niet? - Nee, man. Je bent een natuurtalent.
Goed geschoten. - Bedankt.
Dus, toen staken we het in de fik.
Met een zelfgemaakte vlammenwerper? - Ja, ze zijn makkelijk te maken.
Ik zal het je laten zien. - Dit is me nogal een baan, man.
Een jager zijn is geen baan, Adam. Het is een manier van leven.
Je studeert medicijnen. Je hebt een vriendin, vrienden? Nu niet meer.
Als je dit echt gaat doen, mag je niet zulke connecties hebben... Nooit.
Het zijn zwaktes. Je brengt ze alleen in gevaar, jaagt ze de dood in.
Dat is de prijs die we betalen. Je sluit ze buiten en je kijkt niet achterom.
Je kunt maar op één ding vertrouwen...
Familie.
Kan ik je spreken?
Wat was dat in hemelsnaam? - Wat?
"Jagen is een manier van leven. Je mag geen connecties hebben."
Pap gaf je dezelfde speech, weet je nog? Dat was net voordat je ons liet zitten voor Stanford.
Je haatte pap omdat hij dat zei. En nu citeer je hem?
Ja, maar pap bleek gelijk te hebben.
Sinds wanneer? - Sinds altijd.
Dean, als ik naar Adam kijk, weet je wat ik dan zie?
Een normaal joch. - Nee. Vlees.
Want voor de demonen en monsters daarbuiten, is dat het enige dat hij is.
Ik heb pap lange tijd gehaat. Echt waar. Maar nu denk ik dat ik het begrijp.
Het was misschien geen huisje-boompje-beestje, maar pap deed ons niets tekort.
Hij leerde ons hoe we onszelf moesten beschermen. Adam verdient hetzelfde.
Luister naar jezelf, man. - Denk je dat ik het mis heb?
Ik denk dat het voor ons te laat is. Dit is ons leven. Dit is wie we zijn, oké?
En het is oké, dat accepteer ik. Maar Adam heeft nog een kans. Hij kan naar school gaan.
Hij zou een dokter kunnen worden. - Wat maakt Adam zo speciaal?
Ben je jaloers op dat joch ofzo? - Of ben jij dat misschien?
Dean, dit allemaal is niet echt.
De pap die Adam kende, was niet echt. De dingen daarbuiten in de schaduw... Die zijn echt.
De wereld komt tot een einde. Dat is echt.
De rest hoort gewoon bij de onzin die men tegen zichzelf zegt om de dag door te komen.
Met ons had pap geen keus. Maar met Adam wel.
Adam hoeft niet vervloekt te worden. - Hij is een Winchester, hij is al vervloekt.
Nee, wat er ook op Adam jaagt, ik ga het vinden.
Je hebt overal al gezocht, Dean. - Nou, dan zoek ik nog een keer.
Oost west, thuis best.
Verdomme!
Alle andere ingangen zijn afgesloten. Als dit ding komt, komt het hier doorheen.
Wat zei je ook alweer? - Adam!
Adam! - Mam?
Nee. - Mam!
Mam. - Adam, wacht!
Het nam me mee, maar ik ben ontkomen. - Het is in orde.
Adam, ga bij haar vandaan.
Sam, in hemelsnaam?! - Ze is je moeder niet!
Adam, wie... Wat is er aan de hand?
Ga bij hem weg! - Wat is er aan de hand?
Luister naar me. - Het is haar echt, oké?
Er was te veel bloed. Je moeder is dood. Er was te veel bloed in de ventilatieschacht!
Schiet! - Hij is gek. Schatje, ik ben het!
Luister, Adam. Dat is je moeder niet!
Schiet! Het is niet menselijk!
Weet ik.
Zilver. Geen wonder dat de testen niet werkten. Jullie zijn geen gedaanteverwisselaars.
Jullie zijn Ghouls. - Ik vind die term racistisch, weet je.
Vers vlees, zoveel beter dan wat we gewend zijn. - Ik had het moeten weten.
De verse moorden brachten me in de war. Ghouls gaan normaalgesproken niet voor levenden.
Want jullie zijn gewoon vieze aaseters, die zich voeden met de doden...
De vorm aannemend van je laatste lijk. - En hun gedachten en herinneringen.
Zoals Adam.
We zijn wat we eten. - Jullie zijn monsters.
Je gebruikt dat woord veel, Sam. Maar volgens mij weet je niet wat het inhoud.
Z'n bloed smaakt anders. - Onze vader was een monster?
Waarom? Vanwege wat hij at? Hij heeft nooit iemand pijn gedaan, Sam.
Niemand die leefde in ieder geval. - Nee, hij was geen monster.
Maar het ding dat hem heeft vermoord wel. Een monster genaamd John Winchester.
Allemachtig.
Dankzij jouw vader, zijn m'n broer en ik alleen opgegroeid.
We hadden in ieder geval elkaar. - Net zoals jij en je broer...
Onafscheidelijk.
Het was heel moeilijk om je alleen te krijgen.
Zoals je zei, Sam, je kunt alleen vertrouwen op familie.
En 20 jaar lang, hebben we als ratten geleefd. - Begraafplaats na begraafplaats...
Al dat stinkende vlees.
Toen dachten we, "Waren gaan we geen vers vlees eten?"
En we wisten precies waar we moesten beginnen.
Wraak... Het is nooit voorbij, of wel, Sam? - Eerst was het Johns agentenvriend,
en toen z'n slet en daarna z'n zoon. - Daarna belde ik John, maar...
De klootzak was al dood. - Dus, dan jij en Dean maar.
Dean zal ons deze keer niet onderbreken. We gaan lekker rustig van je eten...
zoals we deden bij Adam. - En trouwens, hij was echt jullie broer.
Dat moet je even weten. - Hij leefde tijdens onze eerste happen.
En hij was een schreeuwer.
Sam, hoe meer je je verzet, hoe sneller je uit zult bloeden.
Dus je kunt net zo goed achterover gaan liggen en kalmeren.
Dean, het zijn Ghouls!
Oftewel, ik moet op hun kop mikken.
Hou vol. Oké, hier gaan we dan.
Hou vol, maatje.
Oké dan. - Bedankt.
Daar is familie voor, toch?
Hou daar druk op.
Zouden we dit wel doen?
Die Ghouls hebben geen nepfoto's gemaakt en paps dagboek vervalst. Adam was onze broer.
Hij is gestorven als een jager. Hij verdient het om er als een naar het hiernamaals te gaan.
Misschien kunnen we hem terughalen...
Cass opsporen en om een gunst vragen. - Nee, Adam is op een betere plek.
Ik snap eindelijk waarom jij en pap zo vaak ruzie hadden, weet je.
Jullie twee waren praktisch dezelfde persoon. Ik bedoel, ik aanbad hem.
Ik kleedde me als hem, ik gedroeg me als hem, ik luister naar dezelfde muziek.
Maar jij leek meer op hem, dan ik ooit zal doen. Dat zie ik nu.
Ik zal dat opvatten als een compliment.
Je mag het opvatten zoals je wilt.
Vertaling & Sync: MugenJin. Bluray sync: Pielie - Gedownload van Bierdopje.com